კოლხური მუხა (Quercus hartwissiana) ერთ-ერთი ყველაზე ხანმოკლე ხის სახეობაა ამ ტყეში — ის ხშირად 400–500 წელს ცოცხლობს. ამ ხეების ღეროებზე ვხედავთ ისტორიული ეპოქის ნიშნებს: ძველ ნაჭრებს, ჭრის კვალს, ხავსის ფენებს.
აღმოსავლური წიფელი (Fagus orientalis) ამ ტყეების „ბეჭდის" ფენაა — სწვეტი, ღია ქერქის მქონე ხე, რომელიც ტყის გვირგვინში ლომის წილს იკავებს. მისი ფოთოლი შემოდგომაზე ოქროსფერ-წითელ ფერს იღებს, ხოლო ტყე „ოქროს ტყედ" ექცევა.
კავკასიური სპილენძის ხე (Pterocarya fraxinifolia) ყველაზე სანახაობრივი სახეობაა — მისი ხილი განსაკუთრებული „ფრთოიანი" ფორმით გამოირჩევა. ეს ხე მდინარის პირებთან ზრდის, განსაკუთრებით — ბჟუჟასა და მის შენაკადებთან.