1880-იან წლებში ჩინური ჩაის ბუჩქი (Camellia sinensis) პირველად გაჩნდა გურიასა და სხვა კოლხეთის ტერიტორიებზე. ეს ექსპერიმენტი, ინიცირებული მეფის რუსეთის ბოტანიკოსების მიერ, გააოცა — ჩაი გურიის ტენიან, ზომიერ კლიმატში ოპტიმალურად განვითარდა.
XX საუკუნის 40–70-იანი წლები გურული ჩაის ოქროს ხანა გახდა. საბჭოთა მეჩაიეობის სისტემამ ჩოხატაური და ოზურგეთი ჩაის მეორადი ქალაქებად აქცია — ჩაის გადამამუშავებელი ქარხნები, ლაბორატორიები, სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა, ყველაფერი ამ სისტემისათვის მუშაობდა.
1990-იანი წლების კოლაფსის შემდეგ, ბევრი ჩაის ბაღი მიტოვებულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა. თუმცა 2000-იანებიდან ახალი ტალღა დაიწყო — ხელნაკეთი, ოჯახური, ორგანული ჩაის ბრენდები, რომლებიც ადგილობრივ ტრადიციას თანამედროვე ბაზრის მოთხოვნასთან აერთიანებს.
