საქართველოში, სადაც მეფუტკრეობის ტრადიცია ათასწლეულებს ითვლის, გურიას სრულიად განსაკუთრებული ადგილი უკავია. შავი ზღვის სუბტროპიკული ჰავის, ხშირი ფოთლოვანი ტყეებისა და ალპური ზონების (ბახმაროს მთების) იდეალური შერწყმა ქმნის უნიკალურ ეკოსისტემას, რომელიც გურულ თაფლს განუმეორებელ გემოვნურ თვისებებსა და სამკურნალო მახასიათებლებს ანიჭებს.
ენდემური ფუტკარი და სუფთა ბუნება გურული მეფუტკრეობის წარმატების მთავარი საიდუმლო ქართული მთის რუხი ფუტკარია (Apis mellifera caucasia). ეს ენდემური ჯიში მსოფლიოში ცნობილია თავისი გრძელი ხორთუმით, რაც მას საშუალებას აძლევს, ნექტარი მოაგროვოს ისეთი ღრმა ყვავილებიდანაც კი, რომლებიც სხვა ჯიშებისთვის მიუწვდომელია. გურიის ხელუხლებელ ტყეებსა და მთებში მოფუსფუსე ქართული ფუტკარი აგროვებს ეკოლოგიურად ყველაზე სუფთა ნექტარს.
გურული თაფლის მრავალფეროვნება ბუნებრივი ლანდშაფტის სიმრავლე განაპირობებს გურიაში წარმოებული თაფლის სახეობების მრავალფეროვნებას. ჩოხატაურის ტურისტულ ბილიკზე მოგზაურობისას თქვენ ძირითადად შეხვდებით:
- წაბლის თაფლს: გურიის ტყეების ნამდვილი საგანძური. იგი გამოირჩევა მუქი ფერით, ოდნავ მომწარო, პიკანტური გემოთი და მდიდარი არომატით. წაბლის თაფლი უძლიერესი ბუნებრივი ანტიბიოტიკია და სისხლძარღვთა სისტემისთვის უაღრესად სასარგებლოა.
- ცაცხვის თაფლს: ღია ფერის, გამჭვირვალე და ინტენსიური არომატის მქონე თაფლი, რომელიც გაციების წინააღმდეგ საუკეთესო ბუნებრივ საშუალებად მიიჩნევა.
- ალპურ და მინდვრის ყვავილების (პოლიფლორულ) თაფლს: მაღალმთიან სოფლებსა და ბახმაროს გზაზე მოგროვილი ეს თაფლი ათეულობით სხვადასხვა სამკურნალო მცენარის ნექტარს აერთიანებს.
ტრადიცია, რომელიც გრძელდება ისტორიულად, გურიაში მეფუტკრეობა უძველესი მეთოდებით - ხის ფუღუროებსა და ჯარებში ვითარდებოდა. დღეს, ჩოხატაურის საოჯახო მეურნეობები ამ მრავალსაუკუნოვან ცოდნას თანამედროვე, სერტიფიცირებულ სტანდარტებს უხამებენ, რათა მომხმარებლამდე 100%-ით ნატურალური და დაუზიანებელი პროდუქტი მიიტანონ. თაფლის დაგემოვნება აქ მხოლოდ გასტრონომიული აქტი არ არის - ეს გურიის ბუნების შეცნობის საუკეთესო გზაა.