გურული სოფლის სივრცე განსხვავდება სხვა კავკასიური რეგიონების ტრადიციული დასახლებებისაგან. სახლები ხშირად ქვით ან სალიითა და ხით არის ნაშენი, ეზოები ფართოა, ხოლო სოფლის ცენტრი — ეკლესია, ადგილობრივი სასმელი წყაროს ნაპირი — ერთობლივი ცხოვრების ბუნებრივი ადგილია.
ადგილობრივი ხუროთმოძღვრება გამოხატავს გურიის კლიმატს: ჭარბი ნალექის გათვალისწინებით სახლები ჭადრაკის სახურავებით და ფართო ვერანდებით შენდებოდა. ეს ვერანდა — ბელვედერი — სოციალური ცხოვრების ცენტრია: სწორედ აქ ჯდება ოჯახი ზაფხულ საღამოს, აქ იქნება სუფრა ოჯახური ღონისძიებისას.
დღეს ბევრი ასეთი სახლი ადგილობრივი ოჯახების სიამაყეა. სოფელში სეირნობა სთავაზობს ვიზიტორს არა მხოლოდ ხილვებს, არამედ პირდაპირ კონტაქტს — ადგილობრივები სიამოვნებით ჩართავენ სტუმარს ეზოს ცხოვრებაში.