გურიის ოჯახური ღვინის კულტურა ოთხი ელემენტის გარშემო ბრუნავს: ვენახი, ქვევრი, სარდაფი (მარანი) და სუფრა. ეს ელემენტები ერთ ციკლში ვითარდება — ყოველ სეზონს ახალი ყურძენი, ახალი ღვინო, ახალი სუფრა მოჰყვება.
ქვევრი — დამარხული თიხის ჭური — ღვინის დამზადების სულიერი ცენტრია. გურულ ოჯახებში ქვევრი ზოგჯერ 100 წელს გადაცდება — ის მხოლოდ ჭური კი არ არის, ოჯახის ისტორიის ნაწილია. ყოველ შემოდგომაზე ახალი მოსავლის ჩასხმა ქვევრში ღონისძიებაა, რომელზეც ოჯახი, მეზობლები და ხანდახან სტუმარი ვიზიტორებიც კრებიან.
გურული სუფრა განსხვავდება კახური სუფრისაგან. ის უფრო ინტიმური, მუსიკალური და ლექსიანია. გურული ტოსტი ხშირად ლექსის ფორმას ატარებს, ხოლო სუფრაზე მულტი-ხმოვანი სიმღერა — ჰოლო — ღვინის კულტურის ბუნებრივი თანმხლებია.