ლობიანი გურიაში ეროვნული კერძის სტატუსს ატარებს. ეს ლობიოიანი კვლო, ტაფაზე გამომცხვარი ან ბუხარის ქვეშ — ყველა გურული ოჯახის სუფრაზე ჩნდება. ლობიო ხშირად სახლშივე გაზრდილია, ხოლო ლობიოს ბოლნა-ჩახარშვა ისეთი პროცესია, რომელსაც ოჯახის ყოველი წევრი პატივს სცემს.
ჩახრაქინა — კვერცხი და ყველი ტაფაზე — გურიის „ყოველდღიური" კერძია. ეს არ არის ომლეტი და არც ფლანი — ეს მხოლოდ გურიაში არსებული ფორმაა, სადაც კვერცხი მყარ ყველს ეხვევა და ერთ ტექსტურად იქცევა. ისიც ძალიან სწრაფად კეთდება — 10 წუთი ცეცხლზე.
გებჟალია ყველაზე „ექსოტიური" გურული კერძია — ახლადმომზადებული ყველი პიტნის ფოთლებში გახვეული. ეს კომბინაცია გურიის ბოტანიკური სიმდიდრის (ველური პიტნა) და სასოფლო-სამეურნეო ტრადიციის (ახალი ყველი) ბუნებრივი შეხვედრაა.
